Accéder au contenu principal

MacNair's Lum Reek(nederland)

MacNair's

Lum Reek

Small Batch



Glenallachie


In het prachtige proefmandje dat ik van de vereniging kreeg voor mijn 61ste verjaardag, zat deze fles die mij totaal onbekend was, maar die volgens Denis Delporte meer dan zeker in mijn smaak zou vallen.

Harvey Macnair, een vermaard Master Blender van zijn tijd, die ook bekend stond als alchemist, ontwikkelde zijn whiskymerk in 1837. Ik sla alle ups en downs van de overname van de distilleerderij over, de perikelen van de twee oorlogen, om in 2018 aan te komen toen een andere gerenommeerde Master Blender nodig was om de distilleerderij nieuw leven in te blazen, en nog beter om haar opnieuw te maken in de geest van haar stichter. En wie anders dan de beroemde Walker om deze taak te volbrengen, niet John, hij ging door het kijkglas in 1857, maar Billy.



Glenallachie


Billy Walker, Master Distiller van de GlenAllachie distilleerderij, is een van de beroemdste namen in de Schotse whisky-industrie. In 2004 leidde Billy de overname van de BenRiach distilleerderij, waardoor de BenRiach Distillery Company ontstond. Bij de overname van het bedrijf in 2016 besloot Billy de whiskywereld niet snel te verlaten, en in oktober 2017 nam hij samen met Trisha Savage en Graham Stevenson The GlenAllachie Distillery over.

Hier ben ik dus met een blend van de GlenAllachie distilleerderij, een merk dat ik graag mag, zoals blijkt uit het artikel over de 15yo (en het artikel over de 18yo is in voorbereiding).



Glenallachie


De originaliteit van het etiket fascineert mij met dit portret van Harvay voor een vuur waarin turfschijfjes fel branden. Het lijkt erop dat de schoorsteentrek in de problemen zit, want de kamer vult zich met rook die het glas whisky omhult. Als u het nog niet doorhebt, staat er op de rook de turfachtige inscriptie in rood en in grote letters de naam van de brandewijn: Lum Reek. Het laatste komt van een oud Gaelisch gezegde: Lang may yer lum reek (Moge uw schoorsteen goed roken), een manier om iemand een lang leven en voorspoed toe te wensen.

Deze verpakking vat de legende dus samen: de Victoriaanse distilleerder zou zijn liefde voor gerookte whisky bij toeval hebben ontdekt na een drankje in een oude stenen hut in de buurt van GlenAllachie. Door een verstopte schoorsteen (of lum), vulde de kamer zich met rook, en MacNair zei dat dit een transformerend effect had op mijn dram

Voor ik naar de proeverij ga, moet ik mijn onderzoek voortzetten in mijn papieren documentatie en op het net. Zo kwam ik te weten dat deze reeks bestaat uit een niet-gerijpte whisky (de whisky die ik voor u detailleer), een 12 jaar oude en een 21 jaar oude.

Bij het doorspitten van mijn archieven kwam ook aan het licht dat deze whisky een blend is van Islay en Speyside peated malt, gemengd met een oudere GlenAllachie, en dat de Master Blender ervoor koos deze niet-gerijpte whisky te laten rijpen in verschillende vaten, waaronder first fill bourbon, oloroso sherry, virgin oak en rode wijn.

En tenslotte dat hij gebotteld werd op 46% Alc. zonder toevoeging van kleurstoffen of koude filtratie. Dit wordt bevestigd door de inscripties op de fles.

Toen ik mijn dozen met tijdschriften en journaals aan het omgooien was, kwam ik een van mijn Texas stropdassen tegen met een turkoois. Ik vroeg mij onmiddellijk af hoeveel zilveren sieraden, versierd met prachtige turkoois, de Chiricahuas van Cochise of Geronimo zouden geven voor dit Levenswater, als wij zien hoe zij het geld en de blauwe steen besteedden voor het meestal versneden vuurwater. Ah, turkoois die varieert van azuurblauw tot diepgroen, die zowel de combinatie van vuur en water is als een grote bescherming, die een fijne gevoelige steen is en tegelijk niet gemakkelijk om mee te werken... Een beetje zoals My Turquoise die magie mij in de weg legt... Maar ik dwaal af, het is de hoogste tijd om ons aan een dram te helpen.



glenallachie


De kleur is mooi, evenwichtig goud, niet te licht of te donker.

Neus: Olieachtig, moutig, rokerig en plantaardig. De intensiteit van de alcohol is niet te sterk. Ik bespeur een vleugje honing, vanille, mout (gelukkig) en een beetje verdunde zuurheid.

Smaak: het geeft me een indruk van lichtheid in termen van kracht, maar het is nog steeds 46%. De smaken zijn vet met een mooie aanwezigheid van turf en een zoete sensatie van gerstesuiker, honing en witte peper vergezeld van vegetale en houtachtige tonen.

De afdronk is nog steeds turfachtig, maar dit verdwijnt even naar de achtergrond om plaats te maken voor fruit zoals appel en rijpe groene bes; het ruikt ook naar druiven en houtvuur. De lengte in de mond is niet uitzonderlijk maar meer dan acceptabel.

Conclusie: dit is een aangename ontdekking die ik kan drinken, het is zeker geen top whisky maar het opent de deuren naar de wens om de oudere reeksen te ontdekken. En eerlijk gezegd, ik kreeg een goede deal tussen kwaliteit en prijs (± 40 euro).

Dus dank aan de vrienden van de Tic, Tac, Toc Society voor dit geschenk en ik nodig u uit om naar uw plaatselijke civetwinkel of wijnwinkel te gaan om het te proeven. En geef me je feedback of mening onder dit artikel.



Commentaires

Posts les plus consultés de ce blog

Le Bouton d’Or

Le Bouton d’Or C’est chez Christophe P. (JPP Cigares) que j’ai rencontré ce grand barbu pour la première fois, de suite il m’a fait penser au film Le Dernier Trappeur, cet homme des bois dans le bon sens du terme, proche de la nature et dans le respect de celle-ci. C’est ainsi que j’ai appris que cet amateur de cigares et de whiskys était le propriétaire du restaurant Le Bouton d’Or. J’ai donc décidé de lui rendre une petite visite avec quelques amis. Nous y avons fait la connaissance de Florence, l’épouse et partenaire de Roch. Dans le restaurant c’est simple, Roch en cuisine et Florence en salle. Celui-ci est pourvu d’un assez grand parking, ce qui est intéressant vu le trafic et le peu de place sur la chaussée. Dans le restaurant c’est simple, Roch en cuisine et Florence en salle. Celui-ci est pourvu d’un assez grand parking, ce qui est intéressant vu le trafic et le peu de place sur la chaussée. La salle est cosy, avec son mélange de

The Black Label Morphine Vintage 2020 Lancero (Nederlands)

The Black Label Morphine Vintage 2020 Lancero Zoals ik in een ander artikel al zei, de oprichter van dit merk heeft een eigenzinnige geest. Dit moet het geval zijn om de naam Morphine te geven aan een van zijn gamma's, onnodig te zeggen dat het zowel in de Verenigde Staten als hier tot controverse heeft geleid. Maar laten we positief zijn, zeker als deze sigaar net zo goed aan mijn verwachtingen voldoet als de Last Rites.   Ik ben verbijsterd door de donkere kleur van de wikkel en door de ruwe en niet vette wikkel, alsof James Brown eens te meer zijn afstandelijkheid ten opzichte van de andere producenten wilde tonen.   Ik word onmiddellijk aangetrokken door de ring die mijn proeverij van de dag siert. Het intrigeert me, het lijkt veranderd te zijn.   Na wat onderzoek ontdekte ik dat deze vintage editie in feite de 7e editie van de reeks is en dat James de gelegenheid wilde markeren. Om te beginnen ontwierp hij nieuwe illustraties. We zitten niet meer in de doodskop met gek

Cigares linéaires ou pas ?

Cigares linéaires ou pas ? Trois tiers contre le reste du monde Depuis un certain temps je vois une guéguerre sur les réseaux sociaux (principalement Facebook) ou même sur certains blogs. La phrase que je retrouve régulièrement est ce cigare est trop linéaire. Cela m’a fait penser à un échange avec Henke Kelner (Master Blender pour la Maison Davidoff), il disait ceci : le monde change, les hommes changent, il n’y a pas de raison que le fumeur ne change pas. Cela pour expliquer pourquoi il faisait des cigares de plus en plus linéaires. Mais que pensent les autres personnes travaillant dans le monde du cigare ? J’ai commencé par demander à Marc De Coen (Cubacigar Benelux) : Je pense que c’est une volonté de Habanos, la marque de fabrique de Cuba. Tu sais c’est Cubataba qui achète le tabac, qui l’apporte à la fabrique et qui dit si tel ou tel cigare va être confectionné et donc je pense qu’ils veulent vraiment garder ce qui fait leur réputation depuis des années c

Barbãr Rouge

Barbãr Rouge Brasserie Lefevbre Si vous suivez le blog, vous connaissez déjà la blonde et l’amour que je lui porte. Et bien ce soir, je teste pour vous la Barbãr Rouge. Qui dit bière aux fruits, dit obligatoirement l’avis de ma fille. Ce n’est pas du tout du machisme ; non je ne pense pas que c’est une bière de femme, mais je reste persuadé que pour ce genre de bière, un avis féminin est important. Je ne ferai pas de grands discours sur l’étiquetage car bien qu’il soit rouge, il est fort semblable à celui de la Barbãr blonde. Une grosse différence attire quand même mon attention : si sur la blonde l’étiquette met en avant le fait que c’est une bière forte et au miel, ici le forte à disparu et au miel est remplacé par aromatisée au miel. Cela demande quelques explications et c'est Cécile F. (Responsable Marketing & Communication de la brasserie) qui va me les donner, il s'agit en fait d'un problème de législation :  Sur l'étiquette, il est indiqu

Praline au tabac Macanudo Inspirado Black

C’est lors d’une soirée ChezDan que j’ai eu l’occasion de découvrir cette praline très particulière, réalisée par Frédéric Doumont. Cet ancien chimiste reconverti en chocolatier a appris que Julien faisait une dégustation de rhum et cigares, cela lui a donné l’idée de développer une praline spéciale pour l’évènement. Il m’explique que c’est un vrai travail d’alchimiste qui a demandé plusieurs tests. Au début, il a travaillé avec le tabac du macanudo inspirado black gordito et le chocolat noir, mais le résultat n’était pas satisfaisant car le tabac se faisait sentir trop bas dans la gorge, cela était désagréable et pouvait même faire tousser. Fréderic a donc modifié son chocolat pour le remplacer par un chocolat au lait. Il a commencé par fumer sa crème puis a utilisé de l’infusion de feuilles de tabacs pour l’incorporer dans sa praline. Il me conseille de mettre tout en bouche, de prime abord la praline goûte simplement le bon chocolat mais quand il commen