Accéder au contenu principal

Joya de Nicaragua Dos Cientos (nederlands)

Joya de Nicaragua

Dos Cientos



Joya


Joya's sigaren verwijzen vaak naar zijn geboorteland Nicaragua, maar met zijn Dos Cientos markeert hij een andere gebeurtenis in het leven van zijn voorouders. Op 15 september 1821 werd in Guatemala-Stad een onafhankelijkheidsakte ondertekend waarbij Midden-Amerika (Guatemala, Honduras, El Salvador, Nicaragua en Costa Rica) onafhankelijk werd verklaard van Spanje. En het is met deze sigaar dat de schepper van Joya hulde wilde brengen aan de 200ste verjaardag van de onafhankelijkheid.

We zijn wat we nu zijn, dankzij beslissingen die honderden jaren geleden zijn genomen. Dos Cientos is een eerbetoon aan die 200 jaar en aan wat we vandaag de dag zijn als 's werelds belangrijkste sigarenproducerende land en regio. Wij willen de geboorte van ons eigen land en regio vieren, daarom presenteren wij tabakken uit verschillende landen van Amerika, zei Dr Alejandro Martinez Cuenca, eigenaar van Joya de Nicaragua, in een persbericht. 

Voor de productie zijn er 3000 dozen van 21 sigaren, maar slechts 1000 voor de markt buiten de States (ik heb de 12/3000).



Joya


Joya


Waarom 21 sigaren? Simpelweg omdat het bovenste deel van het doosje een beetje lijkt op een pennendoosje met daarin een in papier gewikkelde sigaar, en Alejandro vraagt om die op 15 september te roken ter herinnering aan de dag van de onafhankelijkheid. 

De verpakking is een mooie blauwe doos met zilveren letters, met het Joya logo in het midden. Het is omgeven door segmenten van zilveren lijnen (sommige donkerder dan andere), mijn verleden als zender doet me denken aan een symbool van radio-relais, frequentie-overdracht of omroep, dus ik stel me voor dat ze het belang van het uitzenden van de herinnering aan deze datum, die zo belangrijk voor hen is, wilden markeren. 

Een andere verklaring wordt gegeven door de voorzitter van Joya: Wij zullen mensen uitnodigen om samen met ons te roken en te praten over onze geschiedenis, de waarde van die geschiedenis en de betekenis van wie wij zijn, niet alleen voor onszelf maar ook voor de rest van de wereld. 

De onderkant van het deksel heeft een band van opeenvolgende lijnen in rood en blauw, de hoofdkleuren van de vlaggen van de landen van Midden-Amerika; deze band loopt door op de voorkant van de doos en wordt herhaald op het binnendeksel. 

Het wordt gecompleteerd door een rode band met 200 jaar vrijheid. 

Tenslotte worden we eraan herinnerd dat deze sigaar deel uitmaakt van de Obras Maestras-familie, net als de zeer goede Cuatro Cinco. 

Nu is het tijd om deze sigaar te proeven, gemaakt in 5 verschillende landen.



Joya


Ik heb een vrij donkere wikkel met een grote ring waarop het logo, de naam van het gamma, het bekende symbool, is aangebracht, afgewerkt met twee zilveren banden met kleine logo's van het merk in filigraan. 

Ik staar er even naar en denk aan al die mannen die door de eeuwen heen hun leven hebben gegeven voor hun onafhankelijkheid en om een spoor achter te laten in het leven van Moeder Aarde. 

Ik maak een rechte snede, ondanks een goed gevulde sigaar gaat de lucht er normaal doorheen en de eerste smaken zijn vrij zoutig. De ontsteking is perfect en geeft een mooie rookstroom.



Joya


De eerste trekjes geven me een bitter gevoel dat plotseling verdwijnt om plaats te maken voor chocolade. Ik heb nauwelijks tijd om eraan te wennen wanneer een laagje zout zich op mijn lippen nestelt en de witte peper verschijnt. De nicotine is zeer aanwezig en herinnert me eraan langzaam te roken. 

Al snel stijgt hij naar een gemiddelde sterkte maar met intense smaken en het is vrij moeilijk om ze te definiëren omdat ze komen en gaan en weer in kracht terugkomen; het is een beetje alsof ik voor een oceaan sta en de eb en vloed van zijn golven bewonder. 

De zwarte peper is zeer aanwezig met sterke koffie en een mooi palet van gedroogd fruit. 

Bij retro-olfactie is de wittere peper scherp in de neusgaten, maar zonder agressief te zijn. Sommigen zouden zeggen dat dit een teken van goed evenwicht is. 

Na het eerste derde deel heb ik een goede verbranding en een vrij stevige as op de sigaar, ook al verkruimelt hij in de asbak. Deze bitterheid komt echter voor een fractie van een seconde terug om me direct daarna te vullen met een zoetere smaak. 

Het tweede derde deel blijft in dezelfde stijl met nog steeds deze snelle verandering van smaken, maar met een meer kruidige en houtachtige basis. Het branden blijft perfect. 

Als u, zoals ik, last hebt van allergieën, moet u vermijden dat u te veel rook in de richting van uw neusgaten laat opstijgen, bijvoorbeeld door uw sigaar onnodig lang in uw mond te houden, want dan krijgt u al snel last van tintelingen in uw neus of zelfs niesbuien.

Als ik het laatste deel van mijn proeverij bereik, geeft de sigaar me een grote snelle hit van rode peper die de mond vult en lang aanhoudt (het principe van rode peper), het neemt het een tijdje over voordat het terugkomt in meer koffie, chocolade smaken. 

De zoute smaak die vanaf het begin aanwezig was, bedekt mijn lippen volledig, ondanks de sterke koffie die mijn proeverij begeleidt. Ik moet nog enkele minuten proeven en deze begint verzadigend te worden, ik wil niet zeggen dat ik hem beu ben of dat ik er genoeg van heb, maar ik weet nu al dat ik hem niet meteen daarna nog eens wil roken, zoals dat soms gebeurt met bepaalde vitolas. 

De as is weer compact geworden, zelfs in de asbak deze keer. 

Een ander voordeel van deze sigaar is dat hij heel traag rookt, zonder keiharde as, geen uitgassing, maar toch een beetje hoofdpijn. 

Ik beëindig mijn proeverij alvorens een heel klein peukje neer te leggen (heb een snor) om het rustig te laten sterven alvorens het terug te geven aan de aarde met een gedachte voor die landen die zijn geworden wat ze zijn door hun werk met tabak. 

Mijn proeverijen werden uitgevoerd op 3 sigaren van deze Gran Toro van 15,24 cm voor een cepo van 54. Zoals mijn nieuwe gewoonte, gingen ze vergezeld van koffie en groene thee 

Dekblad : Habano (Ecuador)

Omblad : Mexico

Vulling: Nicaragua, Dominicaanse Republiek en Honduras 

Conclusie: een complexe sigaar met een grote zachtheid. Dit was de proeverij waarvoor ik de meeste moeite had om een recensie te schrijven, omdat ik nog nooit eerder een sigaar ben tegengekomen met zulke snelle smaakveranderingen, en elke keer als ik bij mezelf dacht dat deze sigaar bitter was, verdween hij even snel als hij gekomen was. Ik ben ervan overtuigd dat deze bitterheid niet afkomstig is van de jeugd van de tabakken, maar wordt veroorzaakt door de sappen van de tabakken. Ik zou deze sigaar niet aanraden aan een beginner of op een lege maag. Als u daarentegen houdt van complexiteit in een proeverij met een dosis peper die zeer beheerst blijft en een lang moment van genot oplevert, nodig ik u uit uw eigen proeverij te doen. Ik kijk uit naar uw commentaar en feedback op dit artikel. 

Prijs op het moment van schrijven: 13 euro.



Commentaires

Posts les plus consultés de ce blog

Le Bouton d’Or

Le Bouton d’Or C’est chez Christophe P. (JPP Cigares) que j’ai rencontré ce grand barbu pour la première fois, de suite il m’a fait penser au film Le Dernier Trappeur, cet homme des bois dans le bon sens du terme, proche de la nature et dans le respect de celle-ci. C’est ainsi que j’ai appris que cet amateur de cigares et de whiskys était le propriétaire du restaurant Le Bouton d’Or. J’ai donc décidé de lui rendre une petite visite avec quelques amis. Nous y avons fait la connaissance de Florence, l’épouse et partenaire de Roch. Dans le restaurant c’est simple, Roch en cuisine et Florence en salle. Celui-ci est pourvu d’un assez grand parking, ce qui est intéressant vu le trafic et le peu de place sur la chaussée. Dans le restaurant c’est simple, Roch en cuisine et Florence en salle. Celui-ci est pourvu d’un assez grand parking, ce qui est intéressant vu le trafic et le peu de place sur la chaussée. La salle est cosy, avec son mélange de

The Black Label Morphine Vintage 2020 Lancero (Nederlands)

The Black Label Morphine Vintage 2020 Lancero Zoals ik in een ander artikel al zei, de oprichter van dit merk heeft een eigenzinnige geest. Dit moet het geval zijn om de naam Morphine te geven aan een van zijn gamma's, onnodig te zeggen dat het zowel in de Verenigde Staten als hier tot controverse heeft geleid. Maar laten we positief zijn, zeker als deze sigaar net zo goed aan mijn verwachtingen voldoet als de Last Rites.   Ik ben verbijsterd door de donkere kleur van de wikkel en door de ruwe en niet vette wikkel, alsof James Brown eens te meer zijn afstandelijkheid ten opzichte van de andere producenten wilde tonen.   Ik word onmiddellijk aangetrokken door de ring die mijn proeverij van de dag siert. Het intrigeert me, het lijkt veranderd te zijn.   Na wat onderzoek ontdekte ik dat deze vintage editie in feite de 7e editie van de reeks is en dat James de gelegenheid wilde markeren. Om te beginnen ontwierp hij nieuwe illustraties. We zitten niet meer in de doodskop met gek

Cigares linéaires ou pas ?

Cigares linéaires ou pas ? Trois tiers contre le reste du monde Depuis un certain temps je vois une guéguerre sur les réseaux sociaux (principalement Facebook) ou même sur certains blogs. La phrase que je retrouve régulièrement est ce cigare est trop linéaire. Cela m’a fait penser à un échange avec Henke Kelner (Master Blender pour la Maison Davidoff), il disait ceci : le monde change, les hommes changent, il n’y a pas de raison que le fumeur ne change pas. Cela pour expliquer pourquoi il faisait des cigares de plus en plus linéaires. Mais que pensent les autres personnes travaillant dans le monde du cigare ? J’ai commencé par demander à Marc De Coen (Cubacigar Benelux) : Je pense que c’est une volonté de Habanos, la marque de fabrique de Cuba. Tu sais c’est Cubataba qui achète le tabac, qui l’apporte à la fabrique et qui dit si tel ou tel cigare va être confectionné et donc je pense qu’ils veulent vraiment garder ce qui fait leur réputation depuis des années c

Barbãr Rouge

Barbãr Rouge Brasserie Lefevbre Si vous suivez le blog, vous connaissez déjà la blonde et l’amour que je lui porte. Et bien ce soir, je teste pour vous la Barbãr Rouge. Qui dit bière aux fruits, dit obligatoirement l’avis de ma fille. Ce n’est pas du tout du machisme ; non je ne pense pas que c’est une bière de femme, mais je reste persuadé que pour ce genre de bière, un avis féminin est important. Je ne ferai pas de grands discours sur l’étiquetage car bien qu’il soit rouge, il est fort semblable à celui de la Barbãr blonde. Une grosse différence attire quand même mon attention : si sur la blonde l’étiquette met en avant le fait que c’est une bière forte et au miel, ici le forte à disparu et au miel est remplacé par aromatisée au miel. Cela demande quelques explications et c'est Cécile F. (Responsable Marketing & Communication de la brasserie) qui va me les donner, il s'agit en fait d'un problème de législation :  Sur l'étiquette, il est indiqu

Praline au tabac Macanudo Inspirado Black

C’est lors d’une soirée ChezDan que j’ai eu l’occasion de découvrir cette praline très particulière, réalisée par Frédéric Doumont. Cet ancien chimiste reconverti en chocolatier a appris que Julien faisait une dégustation de rhum et cigares, cela lui a donné l’idée de développer une praline spéciale pour l’évènement. Il m’explique que c’est un vrai travail d’alchimiste qui a demandé plusieurs tests. Au début, il a travaillé avec le tabac du macanudo inspirado black gordito et le chocolat noir, mais le résultat n’était pas satisfaisant car le tabac se faisait sentir trop bas dans la gorge, cela était désagréable et pouvait même faire tousser. Fréderic a donc modifié son chocolat pour le remplacer par un chocolat au lait. Il a commencé par fumer sa crème puis a utilisé de l’infusion de feuilles de tabacs pour l’incorporer dans sa praline. Il me conseille de mettre tout en bouche, de prime abord la praline goûte simplement le bon chocolat mais quand il commen