De Thee
Er komt een nieuwe rubriek, het gaat over de wonderlijke en
subtiele wereld van Thee. Wie kent de Engelse thee met een wolkje melk of de
Japanse theeceremonie niet?
Thee is bij ons bekend sinds de ± 16e - 17e eeuw, maar de
oorsprong ligt veel verder terug en al ver voor Christus.
De bekende legende komt uit China (het oorspronkelijke land
van de thee): Alles begint in 2737 voor Christus, in China. Volgens de legende,
toen keizer Shennong water kookte in de schaduw van een boom om zijn dorst te
lessen, schudde een lichte bries de takken en liet enkele bladeren los. Ze
vermengden zich met het water en gaven het een kleur en een delicate geur. De
keizer proefde, genoot ervan en nam nog een slok. De boom was een wilde
theestruik: de thee was geboren.
Twee andere legendes bereiken ons iets later, uit India en
Japan. Sta mij toe u deze ook te vertellen: In India vertelt een andere
legende, dit keer, dat prins Dharma, de derde zoon van koning Kosjuwo, door de
genade werd geraakt en besloot zijn land te verlaten om de voorschriften van
Boeddha in China te gaan prediken.
Om zich zo'n missie waardiger te maken, deed hij de gelofte
om tijdens zijn negenjarige reis niet te slapen. Tegen het einde van het derde
jaar werd hij echter overmand door slaperigheid en zou hij bezwijken voor de
slaap, toen hij per ongeluk enkele bladeren van een wilde theestruik plukte en
er gedachteloos op beet. De verkwikkende eigenschappen van de thee deden
onmiddellijk hun werk: Dharma vatte moed en putte uit deze bladeren de kracht
om wakker te blijven voor de laatste zes jaar van zijn apostolaat.
In Japan zou het verhaal iets anders zijn: na drie jaar viel
Bodhi-Dharma, uitgeput, uiteindelijk in slaap tijdens zijn devoties. Toen hij
wakker werd, sneed hij, woedend over zijn zwakte en overweldigd door zijn fout,
zijn oogleden af en gooide ze op de grond. Enkele jaren later, toen hij op
dezelfde plek terugkwam, zag hij dat ze hadden geleid tot een struik die hij
nog nooit had gezien. Hij proefde de bladeren en merkte dat ze de eigenschap
hadden om de ogen open te houden. Hij vertelde erover en men nam de gewoonte
aan om thee te verbouwen op de plaatsen waar hij was gepasseerd.
Wat vrijwel zeker is, is dat de struiken zelf wel degelijk
uit China afkomstig zijn.
Het duurde tot de jaren 1500-1600 voordat men toegang kreeg
tot deze duizendjarige bladeren.
Het zijn eerst de Portugezen, die, nadat ze van China de
toestemming hadden gekregen om in Macao te verblijven (1557), erover spreken in
een brief aan de koning, meer bepaald een missionaris die het volgende schreef:
Er bestaat een bitter en rood medicinaal drankje genaamd "Cha", dat
de rijken dronken om hun gasten te bedienen. Nadat ze hun commerciële macht
verloren, waren het de Engelsen en de Nederlanders die zich in Oost-Indië
vestigden. In 1606 arriveerde het eerste Nederlandse schip met thee aan boord
in de haven van Amsterdam.
Thee werd in 1635 in Frankrijk geïntroduceerd, in 1650 in
Duitsland en in 1660 in Engeland. Van alle Europese landen was Engeland het
enige land waar thee aansloeg.
Wist u dat, hoewel de consumptie sterk is gedaald door het
verdwijnen van zoete koekjes voor de tea time, de huidige theeconsumptie
in Engeland het de grootste consument ter wereld maakt? Terwijl eind jaren '70
elke Engelsman ± 3 kg thee per jaar dronk, drinkt hij nu jaarlijks ± 1,3 kg.
Thee is te vinden in supermarkten of winkels: Lipton,
Twinings, Barry’s Tea... maar ook in de horeca: Comptoir Richard...
En ten slotte gespecialiseerde winkels en online verkoop:
Kusmi Tea, Dammann Frères, Comptoir des thés of Mariage Frères en Thés &
Traditions.
Maar er is thee en thee. In het volgende artikel zullen we
het verschil zien tussen zwarte, witte, groene, rode thee... evenals de ideale
bereiding van uw thee (puur theoretisch, aangezien iedereen er zijn
persoonlijke touch aan zal geven) maar ook melk in de thee en waarom.
In de hoop dat deze rubriek, die al lange tijd een van mijn
passies is, u zal bevallen.