My Father Blue: De Hondurese revolutie van Don Pepín
My Father Blue
Robusto
Ik heb de gelegenheid gehad om deze sigaar zowel in
Frankrijk als in Duitsland aan te schaffen, en ik deel dan ook graag mijn
bevindingen en indrukken met jullie.
Op hun website leggen Pepín en Jaime García uit: De My
Father Blue-sigaar is een gewaagde uitdrukking van het Hondurese erfgoed, met
tabak geoogst op de Finca La Opulencia — de allereerste boerderij van de
familie García in Honduras.
Deze sigaar staat bekend onder de benaming 1-H:
1 (Eerste): het gaat om de allereerste blend die is
ontwikkeld om hun nieuwe fabriek in El Paraíso in te gewijden, wat hiermee de
allereerste sigaar van het merk markeert die bestaat uit tabak van hun eerste
lokale plantage, Finca La Opulencia.
H (Honduras): dit is de voorletter van het land van herkomst
van het terroir. Historisch gezien geworteld in Nicaragua, officialiseert het
huis My Father met de letter H zijn stap naar Hondurese bodem.
1-H betekent dus gewoon eerste Hondurese blend.
Hij wordt op de markt gebracht in vier vitola's, en ik proef
de Robusto-versie.
Hoewel de kistjes en de bandjes gekleurd zijn in goud, rood
en zwart, ruimt het ontwerp vooral veel plaats in voor hemelsblauw om eer te
bewijzen aan de Hondurese vlag.
Ik moet zeggen dat dit er vrij aantrekkelijk uitziet in de
humidors, vooral omdat de sigaar niet één of twee bandjes heeft, maar drie —
wat trouwens weinig ruimte overlaat om het dekblad te bewonderen! De eerste is
een traditioneel bandje, en niet te vergeten het stoffen bandje dat de voet
beschermt. Het middelste bandje is interessant omdat het merk, om te herinneren
aan het lanceringsjaar van het gamma (2025), gekozen heeft voor een kalligrafie
in Romeinse cijfers: MMXXV.
Dan is nu het moment van het proeven aangebroken. Ik haal de
sigaar uit een van mijn humidors en bekijk het dekblad: het is donkerbruin met
prachtige roodachtige reflecties. Ik bereid me vervolgens voor op mijn heilig
ritueel: het knippen en aansteken van de vitola. Koud heb ik tonen van vochtig
kreupelhout, witte peper en melkchocolade. Zodra de voet ontbrand is, is de
rookontwikkeling vrij gul en biedt mij witte peper, leer en vette aarde.
Ik ben trouwens vrij verrast dat ik die bekende,
traditioneel krachtige eerste centimeter niet terugvind. Naarmate het proeven
vordert, heb ik bij momenten mooie zoete smaken die zich combineren met tonen
van gezouten pinda's. Vervolgens word ik meegevoerd naar een wereld van varens
en cederhout, om daarna terug te keren naar ruw leer. En over ruw gesproken: de
gedachte aan een Bretonse cider schiet een kort moment door mijn hoofd! Daarna
trek ik weer naar andere horizonten, dit keer met tonen van Labrador-thee (als
je dat niet kent, stel je een mengsel voor van groene thee, pepermunt en
dennennaalden).
Op dit punt schommel ik voortdurend op een medium tot
medium-krachtig profiel, vol subtiliteit. Op weg naar het laatste gedeelte reis
ik langs een palet van toast, gedroogd fruit en een mooie zone van romige
turbulentie.
Ik heb geprofiteerd van het bezoek van een bevriende
aficionado om samen een proefsessie te houden, en ik deel ook graag zijn
indrukken: Zeer goed geconstrueerde sigaar, in tegenstelling tot sommige
box-pressed sigaren die niet altijd regelmatig zijn. Welgebalanceerde kracht,
progressief en niet agressief. Leer, aarde en op bepaalde momenten een
zoet-zoute toets. Koud een aromanoot onder andere die ik associeerde met
thee... wat volgens mij niet alledaags is.
Nu ben ik aangekomen op het, altijd wat trieste, moment
waarop men geen andere keuze meer heeft dan de sigaar zijn mooie dood te laten
sterven in de asbak, alvorens terug te keren naar Moeder Aarde.
De proeverijen hadden betrekking op 4 Robusto-vitola's van
13,34 cm met een ringmaat (cepo) van 52.
Dekblad: CT Broadleaf Rosado (VS)
Omblad /Vullig: Finca La Opulencia, eerste boerderij van
García in Honduras
Tot slot: een sigaar doordrenkt van geschiedenis,
vakmanschap en erfgoed, die prachtige, gebalanceerde smaken biedt, een goede
verbranding en een perfecte trek. Als je een vaste klant bent van het merk, zul
je je gebruikelijke houvast niet terugvinden, want de My Father Blue is een
echte nieuwe signatuur van het duo García & García. Maar omdat men nooit
beter bediend wordt dan door zichzelf, raad ik je ten zeerste aan om, als je
door Frankrijk of Duitsland reist, hem zelf te gaan proeven.
Prijs in Frankrijk: € 18,80
In Duitsland: € 14,80